Google Translate

    Translate from:

    Translate to:

Stavaza

Even een update met de stand van zaken. Het waren weer een paar zware weken met weinig puf en veel hangen, ailment liggen en slapen. Verder kwam er ook het afkicken van de morfine bij wat ook niet echt prettig was maar …..geen pijn dus geen morfine meer nodig . Fred heeft het erg druk met me gehad en heeft daardoor ook niet altijd tijd, order zin of fut (of hij vergeet het in de hectiek) om iedereen op de hoogte te stellen. Meestal gaat er wel een berichtje naar iedereen in de groepswatsup maar daar bleef het meestal wel bij. De telefoon stond ook meteen op het antwoordapperaat omdat ik veel sliep en dan zijn telefoontjes best lastig. Iedereen die het nodig heeft, and heeft gelukkig ons mobiele nummer dus we waren niet onbereikbaar. Vanwege mijn rust heb ik ook facebook de deur uitgedaan. Ik kon al die berichtjes even niet handelen. Ik heb er wel wat commentaar op gekregen dus als mensen vinden dat ik het weer in ere moet herstellen dan mag je hier een berichtje achterlaten. Ik ben natuurlijk nog steeds te volgen via de weblog en via twitter (@szjonnie) dus niemand hoeft zonder info te zitten.

Sinds woensdag krijg ik fysiotherapie aan huis omdat ik al het gehang en gelig meer dan zat was. Hoe minder ik doe hoe erger mijn energiepeil achteruitgaat natuurlijk. Gelukkig blijkt dat als alles heel snel achteruit gaat het ook heel snel weer terug kan komen. Ik loop dus nu rondjes op de hal of in de parkeergarage met zuurstofmetertjes en hoop dat ik heel snel weer zelf een stukje buiten kan wandelen of zelf gewoon mijn eigen boodschappen kan gaan doen. In ieder geval dat ik uit die rolstoel kom !

Sinds gisteren gaat het gelukkig een heel stuk beter. De vervelende knoop in mijn buik is weg en ik kan weer wat eten dus hopelijk hoef ik nu ook die vervelende drankjes niet meer te nemen. Ik ben in 2 weken anderhalve kilo aangekomen. Dat is nog niet veel maar en zit wat beweging in (nog 4 kilo te gaan !). Ik ben er blij mee want ik vind het bijzonder vervelend dat de mensen zo van me schrikken als ze me zien. Blijbaar doen 6 kilo toch heel.

Gisteren heb ik mijn 1e kuur afgesloten en ik heb nu dus 2 weken rust. Lekker niets doen en hopen dat het herstel doorzet.

Vanmiddag op bezoek bij mijn lieve vriendin. Haar moeder is gisteren overleden en het verdriet is groot. Ook van mijn kant, ik kende haar al vanaf mijn 6e jaar.

Ik sluit af met het bewijs dat ik toch echt met haaien heb gezwommen en verbaas me eigenlijk nog steeds dat ik dat gedaan heb. Het waren trouwens tijgerhaaien en de meeste kwamen veel dichter bij dan je op de foto kan zien. Maar ja …. toen had ik het te druk met al mijn ledematen binnen de kooi te houden.

O ja, en mogen word ik 53 jaar …. dat heb ik toch maar mooi gehaald !

Haai !

Haai !

Al wat dichterbij

Al wat dichterbij

Onder de kooi door

Onder de kooi door

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Hele vervelende week

OMG wat was dit een slechte week …. Zondag maakte ik met het opstaan een verkeerde beweging waarbij ik ineens verschrikkelijk veel pijn kreeg rond de plaats van de stent. Natuurlijk was ik meteen totaal in paniek dat er misschien iets van dat ding was losgeschoten. Gelukkig was de huisartsenpost zo vriendelijk om even lang te komen om de boel te checken, medicine al  hebben ze natuurlijk geen röntgenogen en zien ze niet wat er vanbinnen allemaal mis is. De conclusie was dat ik waarschijnlijk toch een spier had verrekt, pharmacy die zijn natuurlijk ook ziet zo heel goed/slecht vanwege het zitten, case hangen en liggen wat ik doe. Ik moest meteen de morfinepleister verhogen van 25 naar 50, moest 2 oxycodon slikken en vervolens naar bed gaan waar ik nog een valiumspuit kreeg. Nou, dat hielp wel. Ik geloof dat ik al sliep voordat de arts weer weg was. Ik heb daarna 15 uur geslapen en heb daarna 18 uur overgegeven. Na zetpillen voor de misselijkheid ging het gelukkig wat beter. Ik reageer altijd bijzonder slecht op alles wat met morfine te maken heeft.

De rest van de week heb ik er nog de naweeën van ondervonden en ik was dan ook een dood vogeltje toen ik donderdag aankwam in het ziekenhuis. Eerst bloed prikken en toen de dames van de dagverpleging me zagen vroegen ze of het misschien niet beter was als ik het uurtje voor dat ik naar de arts moest niet even bij hun op bed zou gaan liggen (doen ze normaal gesproken niet !). Iets waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Gelukkig was het bloed goed genoeg om chemo te geven, mits ik het aandurfde. Dat durfde ik wel alleen werd de dosis gehalveerd van 300 naar 150. Helaas bleek dat ik boven ineens koorts had (38,6) dus moest er heen en weer gebeld worden of het wel door kon gaan. Nu had dr. de G in mijn bloed al gezien dat er ergens een ontsteking zat en ik had hem meegedeeld dat de blaasontsteking dan waarschijnlijk nog niet helemaal over was. Hij was meteen hevig ontstemt over het feit dat mijn huisarts niets aan hem doorgeeft terwijl hun altijd alles meteen doorgeven aan de huisarts. Hij ging hem eens even bellen, dat zal, denk ik, best een pittig gesprek geweest zijn en ik hoop dan ook dat mijn huisarts voortaan wat minder laks denkt over de situatie. Maar goed, ik kreeg weer een dosis antibiotica mee naar huis en de chemo kon toch door gaan. Gelukkig gebeurde er geen gekke dingen, zoals bij de patiënt naast me die een allergische reactie kreeg.

Vandaag voel ik me al een stuk beter, niet zo misselijk meer en heel blij dat de pijn ineens weg is ! Ik hoop dat dit een goed teken is en ga vol goede moed op naar de volgende chemo. En heel veel proberen te eten want ik ben ineens van 67 naar 61 kilo gezakt. Iets waar ik in normale omstandigheden niet om zou treuren maar nu …….

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Van het front

Eindelijk nieuws van het front. Het waren geen fijne weken met als dieptepunt de spoedopname. Na eerst een poging gedaan te hebben om de galstenen te verwijderen via mijn mond, help wat mislukte, cialis is daarna een stent geplaatst om de galvloeistof af te kunnen laten vloeien zodat de lever werd ontzien en in de hoop dat daarna de geelzucht zou verdwijnen. Het grootste gedeelte heb ik maar half bewust meegemaakt, platgespoten door de morfine. Vrijdag mocht ik dan gelukkig weer naar huis, 4 kilo lichter en doodmoe. Door miscommunicaties ging er het een en ander mis en had het allemaal nog wat voeten in aarde voordat het allemaal weer een beetje liep. Wat heb ik toch geweldige buren die alles voor ons deden …. koken, boodschappen en andere klusjes. Ze zijn allemaal stuk voor stuk geweldig !

Na een weekje mocht ik dan vandaag op controle komen om te zien of en wat er nog wat te doen viel. Uit mijn bloed blijkt dat de leverwaarden weer aan het stabiliseren zijn en dat is een goed teken. Omdat we niet gestopt zijn met de taxol omdat het niet meer hielp maar omdat ik het niet meer zo goed verdroeg is de eerstvolgende stap toch weer een taxolkuur. Eerst nog een weekje de lever laten bekomen (hij wilde ook niet te lang er mee wachten)  en dan volgende week donderdag weer op controle en daarna meteen starten met kuur 1a.

Was het achteraf gezien verstandig geweest om door te gaan met de taxol ? Ik denk het niet … Ik kon het niet goed meer verdragen en was het gewoon hartstikke zat. Als ik doorgegaan was dan was het misschien nu ook niet meer effectief geweest, wie zal het zeggen. Voorlopig hoop ik weer dat het aan zal slaan (dat is natuurlijk ook altijd nog de vraag).

Nu moet ik aansterken voor de volgende kuur, dat wil dus zeggen …. heel veel eten (pepernoten, gevulde speculaas, jammie !) en weinig calorieën tellen (wie had dat ooit gedacht ….). Slagroom vond dr de G best een prima idee …. zolang ik maar weer aan zou komen (wederom … wie had dat ooit gedacht ….).

Verder geniet ik nog steeds na van de vakantie …. Van mannen ik rokjes (en Fred van kokosnoten …).

Luau

Luau

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Opname

Marjon is vanochtend met gepaste spoed opgenomen.De pijn kregen we niet meer onder controle.

Morgen krijgt ze een CT-scan en een gal-onderzoek waarbij er meteen galgruis wordt verwijderd wat op de echo te zien was. Hopelijk is dan deze calamiteit achter de rug en kan Marjon zelf dit bericht verwijderen en d’r eigen verhaal snel schrijven.

Update:

 

De eerste poging om via het eerste onderzoek het galgruis te verwijderen is gisteren mislukt. Vanochtend is het via een poliklinische ingreep aan de buitenkant, een klein sneetje onder de rechter ribben, nog een keer geprobeerd en deze keer is het gelukt om een stent te plaatsen.

Nu kan de gal weer wegstromen en zal de geelzucht snel weg trekken.  Nu moet Marjon herstellen van dit alles, want de Oncoloog heeft op de  CT-scan gezien dat de lymfeklieren groter zijn dan op de vorige scan te zien was. Dit betekent straks een nieuwe periode van chemo’s.

 

 

 

Memphis

Dinsdag zijn we vertrokken uit Honolulu. De vluchten gingen gelukkig door want het weer was ineens weer omgeslagen in lekker zonnig en Ana was weer vertrokken. Het waren wel lange vluchten en gelukkig stond er in Dallas een karretje klaar om ons naar onze gate te brengen want het was nog wel een heel eind weg voor we er waren en we hadden maar een uurtje. Rond 11.00u op woensdagochtend waren we in ons hotel en zijn we eerst een paar uurtjes naar bed gegaan. Na ons slaapje wat rondgekeken op Elvis Presley Boulevard en wat gegeten en on 19.00u lagen we weer in bed.

Donderdag zijn we naar Tupelo gereden. Het weer was prachtig, een warme zonnige dag. We zijn eerst naar downtown Tupelo gereden. Fred wilde meteen naar de hardwarestore waar Gladys voor Elvis zijn gitaar heeft gekocht.

"De" Winkel

“De” Winkel

Het was zo’n Jan Snel winkel (wereldberoemd in heel Roosendaal) waar je van alles en nog wat kon kopen (en ook nog steeds gitaren…). Het waren reuze vriendelijke mensen die ons van alles lieten zien en ons van alles vertelde, tot aan het kruisje op de grond waar Elvis stond toen hij de gitaar kreeg. Ook op nog wat andere plaatsen gekeken, onder meer de zaak waar een bankje staat waar Elvis in zat als hij zijn kleren paste (ja echt …). Zodra ze het kettinkje van Fred zagen herkenden ze een Elvisfan en waren ze allemaal heel voorkomend !

In Tupelo

In Tupelo

Natuurlijk ook het geboortehuis weer bezocht en daar was weinig veranderd. Alleen stond het kerkje waar Elvis vanaf zijn geboorte kwam er nu.

Het geboortehuisje

Het geboortehuisje

Vrijdag hebben we Graceland bezocht en dat was ook weer erg leuk. Weer een hele warme dag. We waren er gelukkig in de ochtend zodat de rijen nog niet zo heel lang waren.

Kitsch

Kitsch

De middag was gereserveerd voor nog een tatoeage (voor Fred).

Elvis (wie anders ...)

Elvis (wie anders …)

Zaterdag waren er allebei bekaf en hebben we niet veel gedaan. Wat bij het zwembad rond gehangen. Zondag nog even naar Beale street waar ook niet erg veel veranderd was. De rest van de dag weer helemaal niets ….

De muziekstraat van Memphis

De muziekstraat van Memphis

Ook BB King heeft er een restaurant

Ook BB King heeft er een restaurant

Maandag mochten we naar huis en daar waren we ook heel erg blij mee. Het was een heerlijke vakantie met in totaal 2 dagen regen (Ana) en voor de rest allemaal temperaturen van rond de 28 – 32 graden.

Bye Bye Memphis

Bye Bye Memphis

Helaas was er bij thuiskomst een complicatie. In het vliegtuig naar huis kreeg ik verschrikkelijke maagpijn. Bij thuiskomst ben ik meteen naar bed gegaan en ik dacht dat het wel weer over zou gaan. Helaas was dat niet zo en kreeg ik midden in de nacht steeds meer pijn. Toch maar even de huisartsenpost gebeld wat te doen. Meer omeprazol en woensdag even naar de huisarts. Misschien had ik wel een infectie in mijn maag. Deze ochtend dus bij de huisarts geweest maar helaas bleek het niet mijn maag maar mijn lever. Meteen dr de G. gebeld en gelukkig kon ik gelijk komen. Blijkbaar heb ik acute geelzucht (en ik maar denken dat ik bruin ben …) en nu gaan ze onderzoeken waar het van komt.  Het is natuurlijk nog even speculeren … het kan mijn gal (galstenen) zijn, een reactie op de medicijnen die ik kreeg in Hawaii maar het kan natuurlijk ook dat de uitzaaiing in mijn lever weer is gaan opspelen (heel bang voor !). Morgen een echo en maandag de uitslag. Ik kan alleen maar heel heel heel hard duimen en afwachten …

Pluk de dag !

Pluk de dag !

De laatste dagen

Gelukkig is het met hurricane Ana allemaal reuze meegevallen.  Het heeft hier alleen 24 uur flink geregend en niet heel hard gewaaid, purchase de golven waren wel spectaculair. Door al die regen was het wel verschrikkelijk vochtig en benauwd.

Zaterdagmiddag hebben we allebei een tatoeage laten zetten.  Fred heeft een haai en ik een schildpad.  Allebei heel goed gelukt, pharmacy  Fred kreeg nog uitleg over de verschillende Polynesische afbeeldingen.  Over bloemen, verbondenheid, speerpunten, kracht en zelfs ik kom er nog in voor (de verbondenheid met mij). Ik kreeg geen uitleg, de mijne is gewoon een schildpad….

Haai

Haai

De schildpad

De schildpad

In de nacht van zaterdag op zondag werd Fred wakker en vond een beest(je) in zijn bed. Waarschijnlijk binnen gekomen toen de stoelen binnen werden gezet. Wel geklaagd bij de receptie en we kregen meteen een andere kamer. Een stuk hoger en dus minder kans op beestjes. Een heel stuk hoger…..  Van de 4e naar de 36ste. Doodeng…. Mooi uitzicht maar ik kom dus never nooit niet op dat balkonnetje….

Hoog!

Hoog!

Vandaag doen we rustig aan. Morgenmiddag vertrekken we naar Memphis, waar we woensdagochtend aankomen (middag, Nederlandse tijd).

Pluk de dag !

Pluk de dag !

OMG, OMG, OMG

Gisteren hebben we een helicoptervlucht gedaan. Dat was iets wat ik een heel stuk enger vond dan de haaien ! We werden keurig opgepikt in ons hotel voor het ritje naar de luchthaven. Eerst natuurlijk veliligheidsinstructies en een reddingsvestje om.

Reddingsvest

Reddingsvest

We hadden de vlucht met zonder deuren (what was  I thinking ?). Het was even een klim in de helicopter en ik vond dat de gordels wel wat steviger konden (waar zijn de driepuntsgordels ?) maar toen waren we dan klaar voor vertrek .. De eerste 3 minuten heb ik de hele tijd OMG, health OMG, there OMG gedacht maar dat was gelukkig snel over.

Co-piloot

Co-piloot

Voor de zekerheid nog wel regelmatig aan het handvat gehangen maar zelfs als de helicopter schuin hing bleek ik er toch niet uit te vallen (pffffft). Wat was het een prachtige vlucht en wat een mooi eiland. Langs de stranden, over de bergen en het regenwoud gevlogen. Prachtige waterval gezien.

Waterval

Waterval

Over de Dole plantage gevlogen en tot slot nog langs het monument voor de Arizona gevlogen (niet erover uit respect voor de slachtoffers).

De Arizona

De Arizona

Het was een geweldige ervaring en ik zou het zo weer doen !

Met zonder deuren

Met zonder deuren

Vandaag houden ze hier hun adem in. Er is een huricane onderweg (categorie 1, een kleintje dus …). De verwachting is dat hij net langs de eilanden af zal gaan maar alles wordt heel nauwkeurig van minuut tot minuut bekeken. De stoelen van de balkons worden binnengehaald en het advies is om eind van de dag en morgen niet buiten te komen. Vliegverkeer is ook moeilijk …. we hopen dat het tegen dinsdag weer over is zodat we weg kunnen want het is hier geweldig maar we willen natuurlijk wel richting Memphis.

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Aloha from Hawaii

Woensdag zijn we eerst naar het concertgebouw gereden waar Elvis zijn Aloha from Hawaii concerten gaf. De mensen daar waren zo vriendelijk om voor Fred de om lichten van de Arena aan te doen zodat hij rond kon kijken daar waar Elvis op het podium stond !

In zijn nopjes

In zijn nopjes

Aloha from Hawaii

Aloha from Hawaii

In de middag stond een luau gepland met dans en zang.  Dat was een beetje een miskleun.  Ik ben geen fan van dinnershows en dit was er een in het kwadraat.  De dansen waren wel heel mooi en de vuurdans  was heel spectaculair!  Natuurlijk kregen we een lei en mochten we op de foto met een mooie dame (voor Fred)  en een mooie jongen  (voor mij).

Luau

Luau

Donderdag mocht ik duiken met haaien. Bijzonder spectaculair! Fred bleef aan boord maar ik ben wel in het water gegaan.  Wel een verschrikkelijk gehussel … .  Ik had wel een onderwatercamera bij maar het was erg moeilijk om foto’s te maken.  Ik hing aan de tralies (in eerste instantie hyperventilerend vanwege de snorkel in mijn mond),  heen en weer slingerend vanwege de golven.  Toen ik een beetje aangepast was kon ik ze zien zwemmen…  De haaien ….. Heel groot en heel dichtbij,  ik zou ze aan kunnen raken als ik dat zou durven.  Ze hebben wel gezegd wat voor soort het was maar dat ben ik weer vergeten. Voor mij was het  de soort met heel veel  tanden. Wel heel spannend hoor…  Proberen om aan de tralies te blijven hangen en zorgen dat je voeten niet door de tralies schieten en ook nog proberen om foto’s te maken…  Heb maar een beetje in het wilde weg geknipt in de hoop dat er toch eentje op staat. Ik ben die professional rechts boven aan de tralies.

Haaienvoer

Haaienvoer

Wel weer zeeziek geworden (heb ik altijd) op de terugweg,  dus ik was wel blij dat ik weer aan de wal stond! Weer een ervaring rijker!!

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Pearl Harbour en Dole

Maandag hebben we een bezoek gebracht aan Pearl Harbour.

Pearl Harbour

Pearl Harbour

Erg indrukwekkend !! Eerst met een bootje naar de Arizona. Vooraf eerst een film over het hoe en waarom van de aanval van Japan op Amerika. Het bekende monument voor de Arizona is alleen per boot bereikbaar.

Ingang monument

Ingang monument

Het monument is boven de gezonken Arizona geplaatst, viagra sale dus je ziet delen van de Arizona nog liggen. In de Arizona liggen nog steeds 900 mensen begraven, and mensen die zijn ondergegaan met het schip. Uit de Arizona lekt nog steeds olie, 2 gallons per dag. Als je er naar staat te kijken zie je inderdaad hier en daar zwarte vlekjes naar boven komen. Die noemen ze “black tears”. Erg indrukwekend !!

Black tears

Black tears

We kwamen goed weg want zodra we terug waren werd het bootje uit de vaart genomen vanwege de wind. Daarna zijn we met een bus naar de USS Misouri. Het schip waar de onvoorwaardelijke overgave werd getekend. Het was een warme dag met hier en daar een regenbui.

Big Mo

Big Mo

Dole

Bij wakker worden toch maar besloten om naar de dokter te gaan voor mijn blaasontsteking.

Ik had al contact gehad met de verzekering en kreeg groen licht (als het maar niet duurder was dan 250 euro). Moest eerst natuurlijk een lange lijst met vragen invullen waarvan ik een groot gedeelte niet in wil vullen vanwege onnodig. Mijn geloof en huidskleur vind ik niet van belang voor de behandeling. De diagnose had ik zelf al gesteld dus het was alleen in een potje plassen, bliksembezoek van een arts, pillen en weer weg …. Door met de rest van de dag. Eerst naar een outlet voor nieuwe broeken want in Memphis is het een stuk kouder en we hadden alleen korte broeken bij. Daarna naar de Dole plantage waar we een ritje met een treintje door de plantage hebben gemaakt en super verse ananas hebben gegeten. Superlekker.

Dole

Dole

Meer volgt maar ook hier is de wifi slecht !!

Pluk de dag !

Pluk de dag !

Teken van leven

Maandag rond 17.30u stond de taxi voor de deur. Ondanks de (kleine) file waren we om 19.00u in het hotel. Een zeer modern hotel waar zelfs het personeel maar weinig nederlands sprak. De kamer bestond voor de helft uit een (vrij hard) bed en de andere helft werd in beslag genomen door de douche en de toilet met futuristische verlichting erboven die telkens van kleur versprong. Gelukkig was de toilet wel van matglas …. Het enige wat de pot schafte was goulash maar we hadden honger dus het smaakte niet verkeerd. Vroeg naar bed voor de grote reis van dinsdag.

Met discoverlichting

Met discoverlichting

Het hotel was slechts 7 minuten van de vertrekhal en alles ging verder voorspoedig. De vlucht naar Philadelphia verliep rustig. De vlucht naar Vegas was wat turbulenter. We waren al gewaarschuwd dat we om moesten vliegen wegens slecht weer maar dat we er wel wat van mee zouden krijgen. Dat was dus ook zeker het geval. Ik heb het er niet zo op maar Fred snurkt gewoon lekker door (zodra hij in een vliegtuigstoel zit valt hij meestal meteen in slaap, ik kan hem dan wel wat doen, ik doe geen oog dicht !). Wel een spectaculair zicht, die zwarte onweerswolken waar we over moesten ! Rond half acht (Vegas tijd) kwamen we aan.  Alleen nog de auto ophalen  en dan naar ons hotel. Meteen in bed geploft…

Nog fris en fruitig

Nog fris en fruitig

Woensdag al vroeg wakker. Voor het eerst de kamer goed bekeken en dat zag er allemaal goed uit. Daarna eerst lekker ontbeten om vervolgens naar Walmart voor telefoonkaarten. Jammer genoeg reageer ik deze keer erg slecht op het vette eten en kreeg ik dan ook meteen een diarree aanval. Die dag dus wat in de buurt van het hotel gebleven. Wel met de monorail naar de strip gereden. Uitgestapt bij het MGM en daar wat rond gekeken. Vroeg naar bed, want nog niet gewend aan het tijdsverschil.

Donderdag weer rondgekeken op de strip. Nog gekeken voor een mogelijke helikopter vlucht maar helaas was de vroegst mogelijke vlucht pas op zaterdag en dan vertrekken we weer uit vegas. Het hotel Paris van binnen bekeken en ook nog even gekeken bij de fonteinen bij het Bellagio. Daarna kaartjes gekocht voor de show O van cirque de soleil. Weer vroeg naar bed, ben nog steeds niet fit vanwege het tijdsverschil.

Blijft indrukwekkend !

Blijft indrukwekkend !

Vrijdagochtend naar Fremontstreet geweest en daar ontbeten. Natuurlijk lang niet zo spectaculair als ’s avonds maar dat hadden we gelukkig al een keertje gezien en alles zag er in de ochtend ook best goed uit. We mochten nog een keertje gratis gokken maar jammer genoeg niets gewonnen. Helaas daarna weer een diarree aanval dus snel weer naar het hotel. Toen het weer gezakt was  zijn we eerst naar het vroegere Hilton geweest (vanwege Elvis) en daarna zijn we naar een outlet geweest en hebben daar wat rondgekeken. ’s Avonds naar de show O. Wauw .. wat een spectakel !! Wat een mooie show met water en vuur. Mijn mond viel er van open. Toen we weer naar het hotel reden zagen we de fonteinen van het Bellagio nog even bij nacht en ook de vulcano heb en we nog even gezien.

Zaterdag was ons vertrek naar Honolulu. De vlucht was lang maar verliep gelukkig lekker rustig. Jammer genoeg stonden ze ons niet op te wachten met bloemenslingers maar ik las later dat ze dat wel doen maar dat je er voor moet betalen .. Weer een illusie armer ! Snel de auto opgehaald en daarna naar het hotel. Mooi hotel, dicht bij het strand.

Zondag op ons gemak wat rondgekeken en op een bankje in het zonnetje bij het strand gezeten, gewoon zitten genieten van het feit dat we in Honolulu zitten. Kan het bijna niet geloven !
In Vegas was het tijdsverschil 9 uur, hier is het 12 uur. Voel me gelukkig weer wat beter al heb ik nu wat last van mijn blaas. Probeer het op te lossen met veel verse jus en cranberrysap. Hoop dat het wegtrekt.

Er is hier ook veel leuks te doen. Wat me echt te gek lijkt is zwemmen met haaien (wel in een kooi natuurlijk!). We zien wel … we hebben de tijd ….

Pluk de dag !

Pluk de dag !